Şennur GÜÇBİLMEZ

Şennur GÜÇBİLMEZ

Mail: [email protected]

VE İNSAN

Nasıl da yaş alıyoruz,

Yavaş yavaş,

Sessiz sedasız,

Farkında olmadan,

Kimimiz eksilirken,

Kimimiz çoğalıyor eksildiği yerden.

Düne bugüne,

Bugünü yarına yamalarken,

Düşlerimiz,

Hayallerimiz yerinde sayıyorken üstelik.

Seviyoruz direnmeyi

Her şeye rağmen

Saçlarımızdaki aklara inat

Çekmek ister gibi zafer bayrağını yüzümüze zaman

Mevsimler peşinden koşarken

Biraz bahar çalıp ağızımıza

Göğüs geriyoruz kara kışa

Saatlere bakmanın anlamsızlığı var hep içimizde

Akrebin telaşı yelkovanı sürüklemek değil mi zaten peşinden

Tohumlar ekiyoruz çıkarıp kalbimizden

Adı umut

Tadı buruk

Bugüne yarına

Yine yeni ve yeniden…

***

Sonra dedim ki kendime

Ne diye uğraşıyorsun milletin derdi ile

Hangi iyiliğini bilen oldu

Düştüğünde kaç kişi vardı elinden tutan

Herkeste devasa bir maske

Dost postunu giyinen kim bilir kaç kişi var çevrende

Bu bir insanlık göreviydi de bir tek sen mi aldın üzerine

Ne diyor şair

Huzur mu istiyorsun

Az insan az eşya…

***

Bazı insanların yaşattıklarını yaşayarak anlamasından yanayım

Hissettirdiklerini hissetmelerinden

Çıkmazlarda çıkar yolu bulmanın çaresizliğini yaşamalarından yanayım

Bazen insanların anlaması için o durumun içinde olmaları gerekli…

***

Hangimizin bitti ki çocukluğu ile kavgası

Hangimiz bir şeyleri yarım bırakmadık ki

Kimimizin saklambacı yarım kaldı

Saklandığı yerden zorla çıkarıldı

Kimimizin sek sek taşları sokakta

Hangimiz akşam ezanıyla ağlamadık yarım kalan oyununa

Koşarken düşmedik kanamadı mı dizlerimiz

Kim mutlu ayrıldı ki çocukluğundan

Gitmeyecek sandığı masal kahramanlarından

Kiminin kursağında sevgi kaldı

Kiminin dizinden çok kalbinde yarası…

***

Eskiden çok güler saatlerce konuşurdum

Sonra bir şey oldu

Ne oldu ne zaman oldu bilmiyorum

İçimde bir şeylerin tükendiğini

Artık hiçbir şeyin eski tadı vermediğini gördüm

Bir nokta da durmasını öğrendim aslında

Kelimelerimi gülümsemelerimi dinlediğim şarkıları israf etmemem gerektiğini öğrendim

***

İnsan öldürmeyi öğrendi

Yaşamak için diye diye

Sonra hükmetmeyi

İyiyi vaat ederek unuta unuta…

Sonra suslamayı öğrendi

Kötülüğü bilmiyor gibi yapa yapa

Ve en sonunda görmezden gelmeyi öğrendi

İnkar ede ede

Bir şey daha öğrenecek kaybettiğinde

Oda insan olmanın güzelliği ile yaşamayı hiç yaşamadığını

Vicdan rahatlığının huzurunu

Bilmediğini bile bile

Yaşamak için hissetmek gerek

Öğrenemedi insan

Masun canları, savunmasız insanların canına kast ederek özgürlük arayan mahkuklar

Kininize boğulacaksınız!

Rabbim kıyılan masum canlara rahmetinle muamele etsin inşallah

Saygı ve rahmetle anıyoruz.

Selam ve dua ile…

 

 

 

Makale Yorumları

  • Ömer kartal23-11-2022 19:17

    Güzel bir yazı. Okurken duygulandım.

Facebook Yorum

Yorum Yazın