YAĞMA HASAN’ IN BÖREĞİ (2)

    Milletvekillerinde çok ciddi bir liyakat sorunu olduğu: Transferlerden, taktıkları milyonluk saatlerden, TBMM ne devamsızlıklardan, mecliste yaptıkları kavgalardan ve basına verdikleri demeçlerden hemen her gün ispatlanan acı gerçekler olarak karşımızda duruyor. Ülkemizin sorunlara çözüm üretecek her meslekten bilgili, birikimli iyi yetişmiş insan kaynağı vardır. Bu çok değerli insan kaynağımız, parti ayırımı yapmaksızın hemen tümünde görmezden gelinerek, küstürülerek hoyratça israf edilmektedir. Liyakat sahibi bu insan kaynağı siyasi partilerde her kademedeki yöneticiler tarafından sergilenen ayak oyunlarıyla siyaset dışına itildiği için kaybedilmektedir. Temel sorun: Siyasi partilerin kemikleşmiş dar kadrolarının aday belirlerken liyakat yerine sadakati tercih etmesidir.

    Siyasi partilerde öyle bir sistem oluşturmuş ki genel merkez ve etrafında kümelenenler, kendilerini aday gösterip, kendileri onaylayarak listelerin başında yer alabiliyorlar. Parti üyelerine söz hakkı tanımıyor, oluşturdukları sistem gereği seçmen mecbur kaldığı için siyasi yaşantılarına yıllarca vekil olarak devam ediyorlar. Bunlar milletvekilliğini zenginleşme aracı bir meslek haline getirmişlerdir. Olur mu? Bu düzen de egemenlik milletin olur mu? Üyelerine demokratik bir ortam yaratarak aday belirleme imkânı vermeyenler ülkeye demokrasiyi getirebilir mi? Kendilerine güvenseler bir kez olsun ön seçime aday olarak girer, seçim sonunda delegenin tercihine saygı gösterirler.

      Anayasa, seçim ve siyasi partiler kanununda yapılacak değişikliklerle; Seçimle göreve gelecek her adayın, siyasi parti üyelerinin tümünün oylarıyla ve Seçim Kurulu gözetiminde yapılacak ön seçimle belirlenmesi sağlanmalıdır. Siyasi parti genel merkezlerine aday belirlemek için yetki verilmemelidir. Adayların ön seçimle belirlenmesi Anayasa güvencesine alınırsa aynı zamanda “HÂKİMİYET KAYITSIZ ŞARTSIZ MİLLETİNDİR” ilkesi gerçek manada hayat bulmuş olacaktır.

    Gazetemiz aracılığıyla Tekirdağ Milletvekillerinin tümüne; aldıkları ödenek, yolluk, harcırah, telefon ve posta masrafları ile sekreter, iki danışmanın maliyetleri ve diğer sosyal haklar için e-posta ile 2023 yılında yönelttiğimiz sorulara cevap alamadık. Üst düzey bürokratların kaç yerden maaş aldığını açıklayan CHP Zonguldak Milletvekili de cevap verme zahmetinde bulunmadı.  Cevapları ticari sır olarak değerlendirdikleri için vermemiş olabilirler mi? Oysa Halkın bu soruların cevabını bilmesi en doğal hakkıdır. Sayın vekiller; neden Halkın ödediği vergilerden aldığınız maaşı ve diğer ödenekleri açıklamıyorsunuz? Halkın öğrenmesini neden istemiyorsunuz?

    Milletvekillerinden cevap gelmeyeceğini tahmin ettiğim için üşenmedim aynı soruları bilgi edindirme kanunu gereği cevaplanmak üzere TBMM Başkanlığı, Milletvekili İşlemleri Başkanlığına yönelttim. Oradan da ödenek, yolluk harcırah ödemelerinin ilgili kanun ve yönetmelikler kapsamında yapıldığına dair bir cevap geldi. Parti ayırımı yapmadan başta TBMM başkanı olmak üzere vekillere sesleniyorum: Aldığınız maaş, ikramiye, özel hizmet tazminatı, makam tazminatı, aile yardımı, yolluk, telefon faturası, danışman ve sekreter ücretlerinin aylık ya da yıllık toplam tutarı nedir? Soruda bir devlet sırrı söz konusu olsa anlarım, açıklanamaz, ancak vekilinin aldığı maaşın millette açıklanması devlet sırrı olur mu? Saklanır mı? Efendiler Halkın ödediği vergilerden aldığınız maaş ne kadardır? Her birinizin bu fakir Halka maliyeti nedir? Vekilinin maaşını Halkın öğrenmesini neden istemiyorsunuz?

     Görünen o ki; vekillik zenginleşme aracı haline getirilmiştir.  Milletvekillerinin emeklilik hakları ve uygulamalarında sağlanan özel şartlar ve imkânlara derhal son verilmelidir. Bu işlem geriye dönük olarak da yürütülebilir. Örnek: TBMM de çıkartılan kanun ile milletvekilleri millete geriye dönük işlem yapılmasını onaylayarak EYT sorunu yaşatılmadı mı? Öyleyse milletvekillerine aynı işlem yapılarak geriye dönük düzenleme de pekâlâ yapılabilecektir. Millette tanınmayan hiçbir hak milletvekillerine imtiyaz olarak sağlanmamalıdır. Milletvekilinin ilk önceliği özlük haklarında iyileştirme ile zenginleşme olmayıp, yemin metninde yer aldığı şekilde milletin huzur ve refahını sağlamak olmalıdır. Millet zenginleşirse milletvekili de zenginleşir. Ancak millet açlık sınırında kuru soğana muhtaç halde yaşam mücadelesi verirken milletvekillerinin zenginleşmesini vicdanlar kabul etmez, etmiyor da.

    Açıklamaya çalıştığım gibi geniş kapsamlı özlük haklarına sahip 600 Milletvekilinin bütçeye getirdiği maliyet ülke ekonomisini zorlamayabilir. Ancak millet ile milletvekili arasında ciddi bir adalet sorununa neden olur. Bana göre öncelikle Milletvekili sayısı düşürülmeli sonra özlük hakları milletin sahip olduğu haklarla dengeli olmalıdır. Millet ve milletvekillerinin milli gelirden aldığı pay arasında oluşan uçurum makul bir seviyeye mutlaka indirilmelidir. AB ülkelerinde milletvekillerinin milli gelirden aldığı pay milletvekillerimizin aldığı payla kıyaslanmayacak kadar adaletlidir. Sosyal adaletin sağlanması için milletvekili maaşları kesinlikle asgari ücrete, aynı şekilde tüm emekli maaşlarının da milletvekili maaşlarına endekslenmesi gerekir. Milletvekilliği de en çok iki dönemle sınırlanmalıdır.

Hâkimiyet kayıtsız şartsız milletinse; Halk kendi adına yasama görevini yapacak milletvekillerini kendi özgür iradesi ile seçebilmelidir. Halk artık siyasi parti genel başkanlarının ve/veya parti yetkili kurullarının belirlediği aday listesini oylamak istemiyor. Çünkü yaşanan tecrübeler böyle bir listeden seçilecek Milletvekilinin Halktan çok kendi menfaati için çalıştığını göstermiştir.

    Son sözde gençlere olsun. Genç arkadaşlar; siyasetten artık uzak durmayın. Ülkemizin ve Milletimizin sorunlarını çözecek tek kurum siyasettir. Aktif siyaset yapmak tercihiniz olmayabilir, saygı duyulur. Ancak, siyasetle mutlaka yakından ilgilenin, bilinçli oy kullanın. Beş yılda bir TBMM de sizlerin adına yasama görevi yapacak Milletvekillerini tanıyarak, sorgulayarak oy tercihinizi yapın. Ülkenin ve Halkın geleceğinin yapacağınız tercihle belirlendiğini unutmayın.